Sonu Mutlu Bitsin

 

Bugün iki farklı dalda, iki farklı ülkenin, tek hedefte buluşan takımlarından bahsedeceğim. Bu iki takımda yıllardır hayallerini süsleyen kupalara uzanmak gına gününü iple çekiyor. Birisi adına basketbol denen hareketli ve heyecanlı oyunun, Avrupa'da ki en formda takımı diğeri ise adına futbol denen hayattaki herşeyin karşılığı olan bir oyunun azimli takımı.

Anadolu Efes takımı, nam-ı diğer Efes Pilsen. Villareal takımı, 50 bin kişilik İspanyol kasabasının gururlu temsilcisi.

Anadolu Efes, bir tarafından tuttuğu Eurolegue kupasının diğer tarafında tutup havaya kaldırarak, "Şampiyon Benim" diye bağırıyor rüyalarda. Kültürlü ve tutkulu taraftarının sevgi dolu alkışları inletiyor İstanbul'un her tarafını. Mavi-Beyaz forma İstanbul sokaklarını süslemeye hazırlanıyor.

50 bin kişilik kasaba halkı, hayatlarının en mutlu anlarını yaşamak için sabırsızlıkla bekliyorlar. UEFA Avrupa Ligi'nin en başarılı hocası Unai Emery son bir şarkıda Villareal için çalmak istiyor. Villareal oyuncuları üstü açık otobüsle halkı selamlayıp turluyorlar onların rüyalarında. Sarı formalar heryeri donatmış. Sarı kasaba olmuş adeta o günün sonunda.

Bir tarafta, Anadolu Efes takımının taşıyıcısı ve herşeyi Shane Larkin. Bir tarafta Villareal takımının gol makinası Gerard Moreno. İkisininde tek hedefi, sonu mutlu bitmesi gereken rüya.

Bu satırları yazarken aklıma Juan Roman Riquelme geldi. Arjantin'in ve Villareal'in eski 10 numarası. Benim gözümde çocukluğumun efsaneler listesindeki oyunculardandır kendisi. Teknik seviye ve karakter bakımından üst düzey bir oyuncuydu. Tam 15 sene önce bu küçük kasabanın gururlu takımı Şampiyonlar Ligi'nde yarı finale taşıyan takımın kaptanıydı. Arsenal'e takılmış ve elenmişlerdi. Ama bu sefer galip gelen taraf olup finale kaldılar. Artık emekli olan Riquelme'de en az takım kadar sevinmiştir o günleri hatırlayarak.

İki takımda kupa finalleri için gün sayıyor artık. Şu an rüyalarda kaldırılan kupa, final günü akşamı ellerde kalkacakmı acaba kim bilir.

Başlıkta da dediğim gibi, Sonu Mutlu Bitsin...

Keyifli okumalar dilerim.

Emre KODALAK